Ο ΓΟΝΟΤΥΠΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΜΑΣ

Ο έρως ο εφήμερος

ελέγχεται από υποτελές.

Ο έρως ο αιώνιος

ελέγχεται από επικρατές.

Εμείς φέρομε το επικρατές

σε ομόζυγη κατάσταση.

ΦΥΣΙΟΔΡΟΜΙΟ, 2002

Μάνα

Το όνομά σου συνεχώς προφέρω.

Πάρα πολύ μου στοίχισε ο χαμός σου.

Δεν θα μιλήσω για τα περαιτέρω

– πως είν᾿ ακόμα λεύτερος ο γιος σου.

Μια μέρα πως σε πλήγωσα το ξέρω,

μα το ᾿κανα, θαρρώ, για το καλό σου.

Το σκέφτομαι συχνά και υποφέρω

αν και εσύ δεν το ᾿χεις στο μυαλό σου.

Με βλέπεις που σ᾿ ανάβω το καντήλι

ανελλιπώς το Σάββατο το δείλι.

Να ξέρεις πάντα είσαι δω παρούσα

κι ας έφυγες εδώ και δέκα χρόνια.

Και πως εδώ θα τριγυρνάς αιώνια,

πάντοτε ζωντανή και ομιλούσα.

Δημοσιεύτηκε στα "μικροφιλολογικά", τεύχος 39, άνοιξη 2016

Η ΤΥΧΗ ΜΙΑΣ ΓΛΥΚΟΖΗΣ

Έφτασες κανονικά

μέχρι το πυροσταφυλικό οξύ,

εκεί που φτάνουν όλοι.

Ελλείψει οξυγόνου

επήρες άλλο δρόμο.

Έγινες αιθανόλη.

Τώρα κάθεσαι και κλαις

για τη μειωμένη σου απόδοση.

Τι να γίνει.

Είχες την τύχη

μιας αναερόβιας αναπνοής.

----------------------------------

Το πυροσταφυλικό οξύ θεωρείται κομβικό σημείο στο

μεταβολισμό της γλυκόζης. Είτε ακολουθεί τον

εξελικτικά και ενεργειακά ανώτερο δρόμο της

αερόβιας αναπνοής, είτε (ελλείψει οξυγόνου)

αναγκάζεται να μπει στην πρωτόγονη και

φυτοζωούσα αναερόβια αναπνοή.

ΦΥΣΙΟΔΡΟΜΙΟ, 2002

Κουνούπι και ταύρος

Ένα κουνούπι κάθισε στο κέρατο του ταύρου

φορτίον δε ενόμιζε πως ήτανε του μαύρου.                       

«Να μη ντραπείς και να μου πεις, να ’χεις λέω το θάρρος,

εάν ποσώς σε ενοχλώ κι είμαι για σένα βάρος».

Κι ο ταύρος είπε το εξής, κανένα λόγον άλλο:

«Δεν σ’ ένιωσα που έφθασες, κι αν φύγεις, αμφιβάλλω».

 Κώνωψ καὶ Ταῦρος

            Κώνωψ ἐπιστάς κέρατι ταύρου καὶ πολύν χρόνον 

ἐπικαθίσας, ἐπειδὴ ἀπαλλάττεσθαι ἔμελλεν, ἐπυνθάνετο 

τοῦ ταύρου, εἰ ἤδη βούλεται αὐτὸν ἀπελθεῖν. Ὁ δὲ ὑποτυχὼν 

ἔφη: «Ἀλλ’ οὔτε ὅτε ἦλθες ἔγνων, οὔτε ἐὰν ἀπέλθῃς, γνώσομαι.» 

"ΑΙΣΩΠΕΙΟΙ ΜΥΘΟΙ"

Λιοντάρια και λαγοί

Οι λαγωοί αξίωναν, καθότι ονειροπόλοι,

πως ίσα δικαιώματα πρέπει να έχουν όλοι.

Κι οι λέοντες απάντησαν πάρα πολύ μειλίχια:

«Οι λόγοι σας χρειάζονται και δόντια μα και νύχια».

Λέοντες καὶ Λαγωοί

            Δημηγορούντων τῶν δασυπόδων καὶ ἴσον ἀξιούντων

πάντας ἔχειν οἱ λέοντες ἔφασαν: «Οἱ λόγοι ὑμῶν, ὦ δασύποδες,

ὀνύχων τε καὶ ὀδόντων, οἵων ἡμεῖς ἔχομεν, δέονται.»

«Αισώπειοι Μύθοι»

Σφήκα και φίδι

Εις το κεφάλι ενός φιδιού εκάθησε μια σφήκα

ταλαιπωρώντας το φτωχό με πείσμα και με πίκα.

«Ρε σφήκα αθεόφοβη το νου μου θα ταράξεις»

είπε το φίδι κι έμπηκε εις τον τροχόν αμάξης.

«Άμα θυμώσω, σφήκα μου, εγώ γυρίζω φύλλον.

“Αποθανέτω η ψυχή μετά των αλλοφύλων”».

Σφήξ ποτε ἐπὶ κεφαλὴν ὄφεως καθίσας καὶ συνεχῶς 

τοῖς κέντροις πλήσσων ἐχείμαζεν. Ὁ δὲ περιώδυνος 

γενόμενος καὶ τὸν ἐχθρὸν οὐκ ἔχων ἀμύνασθαι καὶ 

ἀποσοβῆσαι, ὡς ἐθεάσατο ἅμαξαν μεστὴν ξύλων, 

ἀμηχανῶν τὴν κεφαλὴν τῷ τροχῷ ὑπέθηκε φάσκων: 

«Συντελευτῶ κἀγὼ τῷ ἐχθρῷ μου.» Καὶ οὕτω τῷ σφηκὶ 

συναπέθανεν. 

Λιοντάρι, γάιδαρος και αλεπού

Ο γάιδαρος κι η αλεπού μαζί με το λιοντάρι

μια συμφωνία έκαναν και βγήκαν για σαφάρι.

Αφού συντόμως είχανε πολλά αγρίμια πιάσει,

δίνει ο λέων εντολήν ο όνος να μοιράσει.

Εκείνος τα εμοίρασε σε τρία ίσα μέρη

και είπεν εις τον λέοντα να βάλει πρώτος χέρι.

Ο λέων αγανάκτησε και τον καταβροχθίζει

και για να κάνει μοιρασιά την αλεπού ορίζει.

Εκείνη τα εμάζεψε όλα σε μια μερίδα

και κάτι μικροπράγματα σε μιαν άλλη παρτίδα.

«Διαλέξετε», επρότεινε μετά εις το λιοντάρι.

Κι εκείνο την ερώτησε πριν τη μερίδα πάρει:

«Μα ποίος σε εδίδαξε και σ’ έκανε σαΐνι;»

«Η συμφορά του γάιδαρου», απάντησεν εκείνη.

«Αίσωπος νυν και αεί», 2009