Τρίτη, 17 Μαΐου 2016

Πατέρας και κόρες

΄Ενας πατήρ διέθετε δύο μονάχα κόρες
κι αμφότερες τις πάντρεψε με τις καλές τις ώρες.
Τη μία την επάντρεψε μ᾿ έναν περιβολάρη
και κεραμέα η δεύτερη κατάφερε να πάρει.
Μετά παρέλευση καιρού αρπάζει το ταγάρι
και πρώτην επισκέφθηκε την του περιβολάρη.
«Πώς τα περνάτε, κόρη μου, πώς πάει το περιβόλι;»
«Δόξα να έχει ο θεός και οι αγίοι όλοι»,
απάντησεν η κόρη του και εσταυροκοπήθη
και για να βρέξει σύντομα πρωτίστως εδεήθη,
να ποτισθούν τα λάχανα, να ποτισθούν οι κήποι,
να κρατηθούν πάντα μακρά ο πόνος και η λύπη.
Αργότερα επισκέφθηκε και την του κεραμέως
και ρώτησε πώς τα περνά, ως είθισται, βεβαίως.
Κι εκείνη του απάντησε: «Πολύ καλά, πατέρα.
Να συνεχίσει εύχομαι νά ᾿χει αιθρία μέρα
για να ψηθούνε άριστα τούβλα και κεραμίδια
και θά ᾿μαστε εμείς εντός, εκτός κι επί τα ίδια».
Και ο πατήρ εσκέφθηκε ξύνοντας τας μασχάλας
και ούτω πως απάντησε, τι νά ᾿λεγε ο τάλας:
«Εσύ ευδίαν προτιμάς, η αδελφή χειμώνα.
Για ποίαν να προσευχηθώ; Να παίξω ζυγά μόνα;»

Πατήρ κα Θυγατέρες

χων τις δύο θυγατέρας τν μὲν κηπωρ ξέδω-
κε πρς γάμον, τν δὲ τέραν κεραμε. Χρόνου δὲ προ-
ελθόντος κε πρς τν το κηπωρο κα ταύτην ρώτα,
πς χοι κα ν τίνι ατος εη τὰ πράγματα. Τς δὲ επού-
σης πάντα μὲν ατος παρεναι, ν δὲ τοτο εχεσθαι τος
θεος, πως χειμν γένοιται κα μβρος, να τὰ λάχανα
ρδευθ. Μετ ο πολ παρεγένετο κα πρς τν το κε-
ραμέως κα σαύτως πυνθάνετο, πς χοι. Τς δὲ τὰ μὲν
λλα μ νδεσθαι επούσης, τοτο δὲ μόνον εχεσθαι,
πως αθρία τε λαμπρὰ πιμείν κα λαμπρς λιος, να
ξηρανθ κέραμος, επε πρς ατήν: «ν σ μὲν εδίαν
πιζητς, δὲ δελφή σου χειμνα, ποτέρ μν συνεύ-
ξωμαι;»

Αισώπειοι μύθοι, 2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου