Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Σφήκα και φίδι

Εις το κεφάλι ενός φιδιού εκάθησε μια σφήκα
ταλαιπωρώντας το φτωχό με πείσμα και με πίκα.
«Ρε σφήκα αθεόφοβη το νου μου θα ταράξεις»
είπε το φίδι κι έμπηκε εις τον τροχόν αμάξης.
«Άμα θυμώσω, σφήκα μου, εγώ γυρίζω φύλλον.
“Αποθανέτω η ψυχή μετά των αλλοφύλων”».


Σφήξ ποτε ἐπὶ κεφαλὴν ὄφεως καθίσας καὶ συνεχῶς 
τοῖς κέντροις πλήσσων ἐχείμαζεν. Ὁ δὲ περιώδυνος 
γενόμενος καὶ τὸν ἐχθρὸν οὐκ ἔχων ἀμύνασθαι καὶ 
ἀποσοβῆσαι, ὡς ἐθεάσατο ἅμαξαν μεστὴν ξύλων, 
ἀμηχανῶν τὴν κεφαλὴν τῷ τροχῷ ὑπέθηκε φάσκων: 
«Συντελευτῶ κἀγὼ τῷ ἐχθρῷ μου.» Καὶ οὕτω τῷ σφηκὶ 
συναπέθανεν.